Szkoła Podstawowa nr 2 w Przemkowie powstała w 1966 r. Jej budowa związana była z rosnącymi, w tym okresie, potrzebami społeczności zamieszkującej osiedle mieszkaniowe, które wcześniej powstało w sąsiedztwie istniejących tu zakładów metalurgicznych. Wzrastająca, od początku lat 60. XX w., liczba mieszkańców osiedla sprawiła, że stary budek szkoły, przy ulicy Szkolnej nie mógł pomieścić rosnącej liczby uczniów. Zdecydowano więc o wybudowaniu nowej szkoły. Oddany do użytku w 1966 r. nowy budynek szkolny stał się (zgodnie z rozpropagowaną wówczas przez władze państwowe akcją: "tysiąc szkół na tysiąclecie państwa polskiego") pomnikiem 1000-lecia Państwa Polskiego.

Uroczyste otwarcie nowej szkoły nastąpiło w dniu 11 lutego 1966 r. Niezapomnianą chwilą tego dnia było przekazanie na ręce kierownika szkoły - Edwarda Sokółki, symbolicznych kluczy do szkoły. Klucze te stanowią pamiątkę tamtego dnia i do dziś zajmują poczesne miejsce w szkole.

Jako ciekawostkę można podać, iż otwarcie szkoły było planowane na rok 1965 i z taką datą przygotowano tablicę, która umieszczona została na murze przy głównym wejściu. Jednak szkołę ostatecznie oddano do użytku rok później i zaistniała konieczność zmiany daty na tablicy.

Początki szkoły były dość trudne. Należało dokonać przeprowadzki ze starego budynku przy ulicy Szkolnej do nowej placówki. W trudnych zimowych warunkach nauczyciele, rodzice i uczniowie przenieśli całe wyposażenie dawnej szkoły. Sprzętu było mało: trochę starych ławek, sfatygowanych tablic, map i niewiele pomocy naukowych. Podobnie było też z urządzeniem nowych klasopracowni - dekoracje, pomoce dydaktyczne, gromadzenie eksponatów było wspólnym dziełem nauczycieli, rodziców i uczniów.

Zadbano również o zagospodarowanie terenu wokół budynku. Wiosną 1966 roku zasadzono topole. Z czasem dziedziniec przed szkołą został wyłożony płytkami, utworzony został ogródek geograficzny, przygotowano teren do zajęć wychowania fizycznego. Powstały również skwery i klomby zieleni przed szkołą. Dzisiaj część z tych zamierzeń można oglądać już tylko na starych zdjęciach. Ze względów bezpieczeństwa, stare, wysokie i łamliwe drzewa zostały kilka lat temu wycięte, ogródek geograficzny zlikwidowano gdyż przestał pełnić swoje funkcje. Również wystrój zielonych skwerów przed budynkiem jest obecnie zmieniany.

27 kwietnia 1969 roku szkole nadano imię Ludowego Wojska Polskiego oraz wręczono sztandar. Wyboru nazwy dokonała Rada Pedagogiczna. Od tego momentu rozpoczęła się współpraca z jednostką wojskową w Żaganiu, a później w Głogowie. Z czasem imię szkoły zostało zmienione poprzez usunięcie z dotychczasowej nazwy słowa "Ludowe". Obecnie szkoła nosi imię Wojska Polskiego.

Przez kolejne lata funkcjonowania szkoły przeprowadzano w niej szereg remontów i modernizowano poszczególne pomieszczenia dostosowując ofertę edukacyjną do zmieniającego się zapotrzebowania społecznego. Do najważniejszych zmian zaliczyć należy utworzenie pracowni informatycznej, centrum multimedialnego, reorganizację biblioteki oraz gabinetów dyrekcji i administracji. Ważnym elementem służącym podniesieniu jakości pracy szkoły jest nowoczesny kompleks boisk szkolnych.

Sprawne funkcjonowanie szkoły nie byłoby możliwe, gdyby nie zaangażowanie nauczycieli. Szczególnie w pierwszym, trudnym okresie istnienia placówki pedagodzy wkładali dużo wysiłku nie tylko w proces edukacji i wychowania dzieci i młodzieży, ale również wystrój klas, tworzenie pomocy dydaktycznych oraz wszelkie działania podnoszące jakość ich pracy. W tym miejscu należy wymienić pierwszą kadrę pedagogiczną działającą w starym jeszcze budynku szkoły przy ulicy Szkolnej. Funkcję kierowników tej szkoły pełnili kolejno: Maria Wiązek, Lucyna Wysocka, Edward Sokółka. Grono nauczycielskie tworzyli: Stanisława Błażków, Wanda Sokółka, Anna Janikowska, Krystyna Kurylas, Irena Wąsik, Danuta Giluń. Wszyscy oni kontynuowali działalność dydaktyczną i wychowawczą w nowej szkole.

Z upływem lat przybywali i odchodzili kolejni nauczyciele. Każdy z nich wniósł drobną cząstkę w dzieło kształcenia i wychowania naszych uczniów.

Zobacz zdjęcia z tamtych lat